Tutaj pomoże tylko trampolina

Jedną z moich ulubionych komedii jest film Bracia przyrodni (2008), w którym wystąpił Will Ferrell i Johny C. Reilly.

Opowiada on o dwóch dorosłych mężczyznach, Dale i Brennan, którzy wciąż mieszkają w swoim rodzinnym domu. Stają się oni braćmi przyrodnimi, gdy ich samotni rodzice biorą ze sobą ślub.

Humor filmu kręci się wokół stylu życia mężczyzn. Pomimo tego, że obydwoje zbliżają się do wieku średniego, zachowują się jak mali chłopcy: bawią się figurkami ninja, cieszą się z noktowizora i sami budują sobie łóżko piętrowe, które i tak się rozpada.

IDIOTYCZNY HUMOR BRACI podziela opinie. Genialnie w filmie została przedstawiona dziecięca niewinność oraz przypuszczenia dotyczące dorosłości.

Tego lata doświadczyłam chwil pełnych radości gdzieś zupełnie indziej niż w pracy.

Skakałam na trampolinie, co było po prostu wspaniałe. Zjeżdżałam na pontonie ze zjeżdżalni i odważyłam się krzyczeć.

Tańczyłam oraz śpiewałam niskim i wysokim głosem, choć w żadnym z tych śpiewów nie jestem nawet amatorką. Mówiąc krócej: robiłam rzeczy, których dorosłym nie wypada chyba robić.

POD KONIEC FILMU, stosunkowo skutecznie Dale i Brennan zasmakowali dorosłości, a ojciec ich skończył rozpamiętywać swoje dzieciństwo.

________________________________________________

Robiłam rzeczy,

których dorosłym chyba

nie wypada robić.

Laura Myllykoski

___________________________________________

Opowiadał, jak wyobrażał sobie siebie jako tyranozaura rexa i jak to bał się swojej okolicy. Następnie jego ojciec kazał mu skończyć zabawę i poszukać jakiejś pracy. W końcu zaakceptował dziwne nawyki w życiu braci, ponieważ to one sprawiały, że byli szczęśliwi.

NIE JEST tajemnicą, że żyjemy w mrocznych czasach. III Wojna Światowa depcze nam po piętach, ludzie uciekają ze swoich domów, a my mamy kryzys gospodarczy. Świat jest pełen negatywnych uczuć. Jeśli znajdzie się rzecz, która zaszczepi w nas radość, warto się jej trzymać. Radość jest tak cenna, że polecam w poszukiwaniu jej odrzucić świadomie swój wiek i oczekiwania stworzone przez przyjęte normy.

Sześćdziesięciolatek może spokojnie bawić się dinozaurem, a trzydziestolatek może dziwnie się poruszać, jeśli będzie miał na to ochotę. Weź noktowizor i wyrusz na przygodę ninja chociażby na chwilę.

TEKST: Laura Myllykoski, http://www.hameensanomat.fi/kolumnit/312125-tahan-auttaa-vain-trampoliini

Kommentointi on suljettu.

css.php